ปี๊บๆ เสียงข่าวสั้น ที่รับจากมือถือ ดังระรัวมา….เอ๊ะ!!! เกิดอะไรขึ้นนะ ข่าวด่วน เหตุร้ายอะไรป่าวเนี่ยยย…..แต่พอกดอ่าน…..กรี๊ดๆๆ น้องแก้มของเรา หรือ น.ส.กวินตรา โพธิจักร Miss Thailand Universe 2008 ที่ไปเข้าร่วมประกวด Miss Universe 2008 ที่ประเทศเวียดนามนั้น ได้รับรางวัลชุดแต่งกายประจำชาติยอดเยี่ยม จากชุดมวยไทยในคอนเซ็ปต์ Spirit of Fighting มาครอบครองนั่นเอง...ทำเอาข่าวที่ “ไดยาน่า เมนโดซ่า” สเวเนซูเอล่า ผู้พิชิตตำแหน่ง Miss Universe 2008 เป็นเรื่องน่าสนใจรองไปเลย (ความคิดเรานะ)

อ่ะนะ….ก็ประเทศไทยได้รับรางวัลทั้งที ถึงจะไม่ใช่ตำแหน่งที่เป็นที่สุดของความงาม แต่ก็เป็นที่สุดของเครื่องแต่งกายงาม ซึ่งเป็นสิ่งที่แสดงออกถึงความเป็นไทยแท้ ๆ ที่ต่างชาติต่างก็ยอมรับแบบนี้ จะไม่ให้ชื่นใจได้อย่างไรล่ะคะ

พูดถึงเรื่องชุดประจำชาติแล้ว ก็ทำให้นึกถึง ถึงผู้ออกแบบรังสรรค์อาภรณ์ที่สวยงามนี้ออกมา นั้นก็คือ “น้องมอมแมม” หรือนายสถาปัตย์ มูลมา นักศึกษาสาขาวิชาออกแบบนิเทศศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จังหวัดที่เราคุ้นเคยเองแหล่ะ ^^… จริงๆ แล้ว เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา (11 ก.ค.) ก็เพิ่งได้มีโอกาสโทรคุยกับน้องมอมแมมเองนะ
โดยผ่านการอำนวยความสะดวกจากคุณชุมพร หรือคุณเป้ เว็บมาสเตอร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น (ขอบคุณคุณเป้ด้วยนะคะ^^)

จุดประสงค์ของการพูดคุยนั้น ก็เพื่อต้องการจะขอสัมภาษณ์น้องเพิ่มเติม ก็เพราะหลังจากที่กระปุกดอทคอมได้ลงข่าว ร่วมโหวตชุดประจำชาติไทย ให้กับน้องแก้ม กวินตรา โดยข้อมูลที่ส่งมาจาก มหาวิทยาลัยขอนแก่น รวมถึงจากเว็บไซต์พันทิปดอทคอม และวิชาการดอทคอม ไปแล้ว ปรากฎว่ามีผู้เข้ามาชื่นชมฝีมือการออกแบบของน้องเป็นอย่างมาก เราจึงคลิก! ขึ้นมาว่า เราน่าจะนำเสนอข้อมูลอื่นๆ แบบเจาะลึกที่เกี่ยวกับน้องมอมแมมบ้างดีกว่าไหม ทั้งเรื่องแรงบันดาลใจในการออก
แบบ หรือเรื่องราวประวัติส่วนตัว ความชอบ และ lifestyle ในชีวิตของน้องเค้า แหม๋…ก็คนทำดี ก็น่าจะนำเสนอไม่ใช่เหรอค่ะ..

ทั้งนี้ หากใครอยากรู้จักน้องมอมแมมแบบเต็มๆ ก็สามารถคลิกไปอ่านกันเลยค่า ที่ รู้จัก สถาปัตย์ มูลมา ผู้ออกแบบชุดประจำชาติ
ในนั้นจะมีเรื่องราวของน้อง รวมถึงเกร็ดเล็กเกร็ดน้อย ความเป็นตัวตน ความเป็นกันเองของน้องเค้า…ก็น่ารักดีนะ อิอิ

แน่นอน…ว่านี่ถือได้ว่าเป็นความภาคภูมิใจของคนไทยทั้งชาติ เป็นข่าวดี ที่มาทำให้คนไทยหัวใจชุ่มชื่นขึ้นมาได้ …หลังจากที่ตอนนี้สถานการณ์รอบตัว มีแต่เรื่องที่พาลให้เคร่งเครียด ครุ่นคิดตลอดเวลา…คนที่มีฝัน แล้วกำลังพยายามจะทำอยู่ ก็สามารถดูน้องมอมแมมเป็นต้นแบบ ให้เป็นแรงผลักดัน ก่อให้เกิดกำลังใจ พลังกายพุ่งปื๊ด พลังใจพุ่งปรี๊ด..(ว่าไปโน่น ฮ่าฮ่าฮ่า …แต่คิดจริงนะ)

แต่ทั้งนี้ ก็ต้องขอชื่นชมน้องแก้ม กวินตรา ด้วยนะคะ ที่มีความงามทั้งกายและใจ ปฏิบัติหน้าที่เป็นตัวแทนสาวไทยได้อย่างเต็มที่ ชุดสวยๆ ถึงจะสวยเพียงใด แต่ถ้าคนที่สวมใส่ ไม่แสดงออกถึงความภาคภูมิใจ สิ่งนั้นก็อาจดูมัวๆ ไม่เปล่งประกายเท่าที่ควร…. อย่างไรก็ตามน้องแก้มของเราก็เจ๋ง และสวยงามเสมอในสายตาของเรานะ….^_^

สุดท้าย …ยินดีกับน้องมอมแมม และน้องแก้มด้วยจริงๆ ค่ะ สำหรับความสำเร็จ รวมทั้งยินดีและชื่นชมกับครอบครัว และสถาบันการศึกษาของน้องๆ ด้วย ที่เป็นรากฐานที่ดี ให้กับลูกหลาน และเยาวชนของชาติไทย ให้ได้เดินไปในทางที่ถูกที่ควร และที่ดี…..

ขอบคุณค่ะ

รักนะ
บรรณาธิการกระปุกดอทคอม

ป.ล. ขอขอบคุณภาพประกอบสวยๆ จาก ช่อง 7 นะคะ

ย้อนคิดกลับไปครั้งยังเด็ก เมื่อถึงงานวันเกิด บ่อยครั้งก่อนทีจะเป่าเทียน ก็มักจะได้ยินคำพูด + เสียงเชียร์ว่า “อธิษฐานเลยสิจ๊ะ” ซึ่งคำอธิษฐานที่มักได้ยินบ่อยๆ เป็นวลีฮิตติดปากในช่วงนั้นก็คือ “อยากให้โลกสงบสุขคะ” ก่อนนั้นก็คิดว่า คิดได้ไง ขอกว้างไปไหมเนี่ย จะเป็นไปได้เหรอ หลังๆ กลายเป็นเรื่องขำขำ เป็นมุข เป็นอะไรไปโน่นเลย

ก็ว่ากันไป….แต่ทำไมนะ อยู่ดีๆ วันนี้ กลับมีสิ่งที่ทำให้คิดถึงประโยคนี้ขึ้นมา

จากเหตุบ้านการเมืองที่ประเทศไทยเรากำลังเผชิญอยู่ ด้วยความคิดที่แตกต่าง ซึ่งจริงๆ แล้วก็เป็นเรื่องธรรมดาในสังคมเรานี่แหล่ะเนอะ บางครั้งเรายังเคยคิดต่างกับเพื่อน กับคุณพ่อคุณแม่ คุณครู อาจารย์ เจ้านาย หรือคนโน้นคนนี้เลย แต่เมื่อแตกต่างแล้วนี่สิ หากเรามีสติ ใช้ปัญญาและรู้จักการควบคุมอารมณ์ การแตกแยก ความเจ็บปวด และการสูญเสียคงไม่บังเกิด

แต่วันนี้สถานการณ์มันกำลังหมิ่นเหม่เสียจน ต้องคอยตั้งสติ เพื่อตั้งรับ รวมถึงตั้งอกใจตั้งใจติดตามข่าวสาร…..
สิ่งที่กระปุกจะทำได้ ก็คงไม่มีอะไรนอกไปจาก จะมุ่งมั่นเพื่อนำเสนอสิ่งใดก็ตาม ที่ยึดมั่นในการมุ่งไปสู่ “สันติภาพ” โดยจะสื่อสารเพื่อก่อให้เกิดสันติ ทั้งนี้ทั้งนั้นอย่างน้อยก็เพื่อชีวิตที่ดีของคนรุ่นหลัง ลูกเด็กเล็กแดง วัยรุ่นชาวไทย ที่กำลังเติบโต….ทุกคน

แหม๋…บล็อคแรกก็ขรึมมาเลย…จริงๆ ก็อยากทักทายแบบสบายๆ ด้วยคำถามชิลด์ๆ อย่าง “เปิดเทอมใหม่..หัวใจว้าวุ่นกันหรือยัง” “ฝนตกแปะๆ อย่างนี้ มีใครให้คิดถึงกันไหม” หรือ “AF5 เชียร์ใครกันอยู่เหรอจ๊ะ” ^_^ แต่บางครั้งเรื่องจริง กับเรื่องที่คิดก็สวนทางกัน….วันนี้เลยขอมาแบบเรื่องจริงก่อนนะค่ะ…

I Love Peace. : ฉันรักสันติภาพ

Shall we love peace. : มารักสันติภาพกันไหม

Shall we do anything for peace. : มาทำอะไรเพื่อสันติภาพกันไหม

รักนะ
บรรณาธิการกระปุกดอทคอม

====================================

สันติภาพ ศรัทธา ความรัก และความหวัง

เทียนสี่เล่ม, ไม่ปรากฎชื่อผู้แต่ง
แปลโดยกระปุกดอทคอม

เปลวเทียนทั้ง 4 เล่ม ค่อยๆ พลิ้วไหวไปอย่างช้าๆ
บรรยากาศรอบข้าง ช่างแผ่วเบายิ่งนัก
หากเราเงี่ยหูฟัง จะได้ยินเทียนทั้งสี่สนทนากัน . . .

เทียนเล่มแรก เอ่ย “ฉันคือ สันติภาพ น่าเศร้าเหลือเกิน
ทุกวันนี้ ไม่มีใครอยากให้ฉัน สว่างไสว”
แสงของ “สันติภาพ” ค่อยๆ ริบหรี่ และ ดับไป

เทียนเล่มที่สอง เอ่ย “ฉันคือ ศรัทธา น่าเศร้าหนักหนา
ทุกวันนี้ ไม่มีใครต้องการ”
แสงของ “ศรัทธา” ค่อยๆ ริบหรี่ และ ดับไป

เสียงเอ่ยขึ้นมาอย่างเศร้าใจ เทียนเล่มที่สาม กล่าว “ฉันคือ ความรัก
ฉันไม่เข้มแข็งพอ ที่จะส่องสว่างต่อไป”
“ผู้คนเพิกเฉยและไม่เห็นค่าของฉัน
แม้แต่คนใกล้ชิด พวกเขายังไม่คิดจะเติมรักให้แก่กัน”
ว่าดังนั้น พลัน “ความรัก” ก็ดับไป

ไม่ช้าไม่นาน…เด็กน้อยคนหนึ่งได้เดินเข้ามา
เมื่อพบเทียนสามเล่มดับไป เขาเริ่มร่ำไห้และหลั่งน้ำตา
“ทำไมพวกเธอถึงดับไป พวกเธอต้องสว่างไสวตราบนิรันดร์ไม่ใช่หรือ”

ทันใด เทียนเล่มที่สี่ กระซิบอย่างแผ่วเบา
“อย่ากลัวไปเลยหนูน้อย ตัวฉันนี้คือ ความหวัง
ตราบใดที่ฉันยังส่องสว่างอยู่ได้
เทียนสามเล่มนั้น จะกลับมาไม่ช้านาน”

เด็กชายตัวน้อย ตาเป็นประกายด้วยความปิติ
สองมือนั้นค่อยๆ จุด “เทียนแห่งความหวัง” พร้อมกันกับเทียนอีกสามเล่ม

อย่าปล่อยให้ “แสงแห่งความหวัง” ในชีวิตเราดับไป
ไม่ว่าสิ่งต่างๆ จะเลวร้ายหรือแย่สักแค่ไหน
เมื่อเรามี ความหวัง แล้วไซร้ . . .
สันติภาพ ศรัทธา และ ความรัก ก็จะส่องสว่างอยู่ในตัวเราเสมอ